آگاهی همواره یکی از چالشبرانگیزترین موضوعات علوم اعصاب، فیزیک، و فلسفه بوده است. رویکرد رایج در علوم شناختی و عصبشناسی بر این باور است که آگاهی محصول عملکرد مغز است. با این حال، شواهدی از تجربههای نزدیک به مرگ (NDE)، فیزیک کوانتومی، و مدلهای اطلاعاتی نشان میدهند که آگاهی ممکن است مستقل از مغز باشد و در عین حال، با انرژی ارتباطی عمیق داشته باشد. در این مقاله، نظریهای پیشنهاد میشود که بر اساس آن آگاهی، دارای انرژی است اما خود انرژی نیست، و در مسیر تغییر مداوم قرار دارد. با استفاده از یافتههای علوم اعصاب و فیزیک کوانتومی، نشان خواهیم داد که مغز ممکن است صرفاً پردازشگر آگاهی باشد، نه تولیدکنندهی آن. این تحقیق یک چارچوب نظری ارائه میدهد که امکان بررسی بیشتر آگاهی را از دیدگاهی میانرشتهای فراهم میکند
