این مقاله بر پایهٔ یک چارچوب نظری جدید توضیح میدهد که اضطراب، شکل بازسازیشدهٔ ترس است؛ ترسی که در ابتدا به صورت واکنش خام در آمیگدالا پدیدار میشود، اما پس از ورود به نئوکورتکس معنادهی، تحلیل و پیشبینی شده و به صورت تجربهای پیچیدهتر به نام «اضطراب» ظاهر میشود. در این مدل، اضطراب محصول ترکیب سه عنصر است: ترس خام، خاطرات گذشته، و پیشبینیهای آینده. این مقاله نشان میدهد که نقش آگاهی در این میان مشاهدهٔ تجربهٔ اولیه است، اما هنگامی که در دام تفسیرهای نئوکورتکس گرفتار میشود، اضطراب شکل میگیرد و تداوم پیدا میکند
