این مقاله مفهوم «استوپ مغزی» را به‌عنوان وضعیتی توضیح می‌دهد که در آن جریان طبیعی آگاهی در الگوهای ثبت‌شده، تکرارشونده و شرطی‌شده مغز متوقف می‌شود. در این وضعیت، آگاهی به‌جای حرکت آزاد در اکنون، در داده‌های هیجانی گذشته، انگرام‌ها، و حلقه‌های اضطرابی گرفتار می‌گردد. مغز از طریق برجسته‌سازی وقایع تنش‌زا و بازنمایی مکرر آن‌ها، جهان … Read more
این مقاله چارچوبی مفهومی در مرز میان عصب‌شناسی، فلسفه ذهن و معنویت ارائه می‌دهد که در آن «لحظه حال» به‌عنوان تنها نقطه دسترسی به تجربه مستقیم و حقیقت در نظر گرفته می‌شود. در این دیدگاه، آنچه انسان به‌عنوان تجربه درک می‌کند، اغلب ترکیبی از ادراک جاری و بازسازی‌های حافظه‌ای مغز است. حتی در شرایطی که … Read more
مفهوم ناخودآگاه به‌طور سنتی به‌عنوان لایه‌ای پنهان از ذهن در نظر گرفته شده است که شامل محتواهای سرکوب‌شده و فرایندهای ناهشیار است. این مقاله این تفسیر ذهن‌محور را به چالش می‌کشد و چارچوبی جایگزین ارائه می‌دهد که در آن ناخودآگاه به‌عنوان مجموعه‌ای از فرایندهای عصبی واکنشی مبتنی بر سیستم‌های زیرقشری مغز فهمیده می‌شود. در این … Read more
زندگی انسان در درون شبکه‌ای از ساختارهای کنترلی شکل می‌گیرد که از نخستین سال‌های کودکی آغاز می‌شود و در خانواده، آموزش، فرهنگ و نهادهای اجتماعی گسترش می‌یابد. این ساختارها در ابتدا کارکردی بقایی دارند؛ زیرا با تثبیت الگوهای رفتاری، امکان هماهنگی اجتماعی و تداوم زندگی جمعی را فراهم می‌کنند. با این حال، همین سازوکارها می‌توانند … Read more
این نوشتار چارچوبی معنوی–هستی‌شناختی ارائه می‌دهد که در آن «حقیقت» نه محصول فکر و نه برآیند سازوکارهای مغزی، بلکه خودِ آگاهیِ انرژیک در کسوت «روح» است. در این نگاه، جهان هستی در لایه‌هایی از فرکانس‌های گوناگون عمل می‌کند و هر لایه حقیقت خود را دارد؛ با این حال، حقیقتِ واحدی که برای انسان تعیین‌کننده است، … Read more